Szklarska Poręba to nie tylko górskie schroniska i wędrówki po karkonoskich szlakach. To także miejsce, które od końca XIX wieku przyciągało ludzi pióra, pędzla i duszy. Artyści, pisarze, filozofowie – wszyscy oni odnajdywali tu przestrzeń do tworzenia, ciszę do myślenia i naturę, która inspirowała bardziej niż niejeden salon literacki. Ich ślady nie zniknęły – wciąż można je odnaleźć w uliczkach miasta, willach ukrytych wśród drzew i muzeach, które żyją pamięcią.

Kolonia artystów – tradycja, która nie zgasła

Na przełomie XIX i XX wieku Szklarska Poręba stała się karkonoską odpowiedzią na Zakopane. Wśród artystów mówiło się o niej jako o miejscu magicznym, gdzie łatwiej się tworzy, łatwiej się myśli, a świat wydaje się mniej hałaśliwy. Powstała tu jedna z pierwszych w regionie kolonii artystycznych – skupisko ludzi, którzy nie tylko tworzyli, ale też żyli wspólnie. Pracownie, czytelnie, salony – wszystko otwarte, wszystko pulsujące ideą wspólnoty.

Bracia Hauptmannowie i dom pod skałą

Gerhart i Carl Hauptmannowie, niemieccy pisarze i dramaturdzy, osiedlili się w Szklarskiej Porębie w poszukiwaniu spokoju. Dom Carla – Willa Łąkowy Kamień – szybko stał się centrum życia artystycznego regionu. To właśnie tu powstawały dzieła, które rezonowały daleko poza granice Śląska. Dziś w tym miejscu działa Dom Carla i Gerharta Hauptmannów – muzeum i przestrzeń spotkań, gdzie historia przeplata się z nowymi inicjatywami kulturalnymi.

Willa z duszą – śladami Julii i Wojciecha

Nieopodal centrum miasta znajduje się Willa Grete – niegdyś miejsce zamieszkania Wojciecha i Julii Kossaków. Choć dziś mało kto o tym pamięta, to właśnie tutaj powstawały szkice i obrazy, które dziś podziwiamy w muzeach. Wiele willi w okolicy, choć dziś przekształconych w pensjonaty lub domy prywatne, wciąż nosi w sobie ducha dawnych mieszkańców – artystów, którzy zamieniali codzienność w sztukę.

Literackie tropy – książki pisane z widokiem

Szklarska Poręba pojawia się nie tylko w życiorysach pisarzy, ale i w samych książkach. Wspomnienia z pobytów w górach, opisy krajobrazów, metafory zaczerpnięte z karkonoskich burz i ciszy – wszystko to odnaleźć można w literaturze początku XX wieku. Dla wielu twórców te góry były nie tylko tłem, ale bohaterem – żywym, zmiennym, pełnym symboli.

Dziedzictwo kultury – wciąż żywe

Szklarska Poręba nie zatrzymała się w czasie. Dom Hauptmannów nadal organizuje wystawy, koncerty i spotkania autorskie. Co roku przyjeżdżają tu artyści, którzy kontynuują tradycję życia w zgodzie z naturą i sztuką. Spacerując po mieście, wystarczy się zatrzymać, spojrzeć w górę – na dachy willi, w okna pracowni – by poczuć, że to nie tylko kurort. To także miejsce, gdzie kultura zapuściła korzenie i wciąż daje owoce.

Powót do listy
Starsze Mikroklimat Karkonoszy – dlaczego warto tu wypoczywać przez cały rok?